امید

گمراه شده ام در کوچه های تو در توی زندگی

دیگر هیچ راه روشنی نمیبینم

انگار تمام روشنایی های دنیا از بین رفته اند

دیگر حتی خورشید هم بر من نمی تایبد

او نیز سخاوتش را از من پنهان کرده

اما من هنوز امید دارم

میدانم در ادامه راه شاید خدا کرم شب تابی را برای من بیدار نگه داشته باشد...

شاید او بداند خورشید در کجا می تابد...

من هنوز امید دارم...